Actueel:

Jij zal mij ’n zorg zijn

Passend onderwijs is een luxe. Voor iedere stoornis hebben we een aanpak binnen het reguliere onderwijs. Als een kind in Zuid-Afrika wordt geboren met een stoornis of handicap, gaat het heel anders. Helemaal als hij of zij ook nog arm is. Er is geen geld voor de dokter, speciale scholen zijn er haast niet en naar de gewone school kunnen ze niet. Vaak komen deze kinderen nooit het huis uit. Ouders weten veelal niet wat er met hun kind aan de hand is en ook niet hoe ze goed voor hem of haar moeten zorgen. Vaak verstoppen ze hun kind dan voor de buitenwereld, omdat ze zich schamen. De kinderen krijgen dus niet de zorg die ze juist zo nodig hebben en daardoor ontwikkelen ze zich niet zoals ze eigenlijk zouden kunnen. Soms zijn er gelukkig mensen die zich om deze kinderen bekommeren. Zo ook in Mashishimale, een van de townships rond Phalaborwa.

 

Ver van de stad, op een afgelegen zanderig terrein, bezaaid met troep, doornenstruiken en keien, staat slechts een klein stenen gebouwtje van vier bij vier meter. Daarin een tafel waarop het eten klaar gemaakt kan worden. Stromend water is er niet, dat wordt in flessen van huis meegenomen. Buiten slechts een grote stapel met autobanden die functioneert als beschutting voor de kookhoek en als speelmateriaal. In de schaduw van een grote boom zit een groepje verstotenen op plastic stoelen bij een verzengende temperatuur van 36 graden.

Een paar vrouwen uit het naastgelegen dorpje zorgt op vrijwillige basis voor de kinderen en volwassenen van 6 tot 64 jaar. Hun beperkingen lopen uiteen van autisme tot Syndroom van Down en persoonlijkheid stoornissen. Van het overgrote deel is onbekend wat ze hebben. Hier wordt ze een veilige plaats, en via een hulporganisatie, voedsel geboden. Dagelijks een portie maismeelpap, verrijkt met vitaminen. Aan activiteiten doen ze niets. Ze hangen rond, ze slapen, spelen wat met de autobanden of vervelen zich. De leidsters zijn ongeschoold, koken eten en zijn er voor ze. Ze zijn hun zorg.

 

Onze vrijwilligers beperken zich met hun reis in de zomer tot de kinderen van basisschool Refentse in Namakgale, daarna ligt er nog voor jaren werk bij andere scholen. Er is nog veel te doen om in Zuid-Afrika alle kinderen kans te geven op gedegen onderwijs.

 

Wilt u bijdragen aan ons project, geef uw kinderen dan wekelijks een klein bedrag mee ten behoeve van de zendingscollecte, of stort uw gift op rekening NL51 RABO 0316 9111 35 tnv St ProCon inzake Zuid-Afrika project. Op school ligt het projectplan ter inzage naast de box waarin u het antwoordstrookje voor uw deelname aan het sponsordiner kunt deponeren.

Taalstrijd?

In Zuid-Afrika worden veel verschillende talen gesproken. Ze vinden hun oorsprong in de grote hoeveelheid stammen en culturen die het land kent. Zo lijkt bijna iedere landstreek zijn eigen exotisch klinkend taal te hebben. Wat dacht je van Xhosa, Zulu, Sotho, Tswana, Venda, Ndebele, Tsonga en Swati? De eerste democratische regering na de afschaffing van de Apartheid onder leiding van President Nelson Mandela heeft in 1994 al deze talen als officiële landstaal erkend. Daarnaast zijn ook het Engels en het Afrikaans een officiële taal.
Deze vreemde talen zijn het land ingekomen door de kolonisten. In de 17e eeuw vestigden Nederlandse VOC-ers zich bij Kaapstad. Van daaruit is het Nederlands verspreid en onder invloed van andere talen verbasterd tot het Afrikaans van nu. Daarom herkennen we er nog veel van en kent het ook erg grappige woorden. Kijk maar eens op: http://www.kaapstadmagazine.nl/leuke-afrikaanse-woorden

Engels

In de 19e eeuw kwamen ook de Engelsen naar Zuid-Afrika en zo verspreidde het Engels zich.
Het Engels is nu zo belangrijk geworden dat het de voertaal van het land is geworden. Dat is de omgangstaal, zodat iedereen met elkaar kan communiceren. Het is de meest gebruikte taal in de media, bij bedrijven en de overheid. Je vindt in Zuid-Afrika dus veel Engelstalige kranten en tijdschriften en je hoort vaak Engels op radio en tv. Zelfs Afrikaanse kinderen krijgen niet alleen een naam in hun moedertaal maar ook in het Engels. Maar daarnaast worden ook de andere talen gewoon gesproken. Zuid-Afrikaanse mensen gebruiken de talen gemakkelijk door elkaar, dus van een taalstrijd zoals in Belgie is helemaal geen sprake.

Taalstrijd in Limpopo

In Limpopo, de provincie van de school waar de vrijwilligers aan de slag gaan, wordt vooral Sepedi gesproken, het belangrijkste dialect van Sotho. Deze taal wordt vooral bij de kinderen thuis gesproken. Op school krijgen ze naast deze moedertaal ook Engels onderwezen. Dat is erg moeilijk te leren voor ze omdat vader en moeder meestal geen Engels hebben geleerd en het thuis dus niet wordt gesproken. Eigenlijk moeten ze dus de taalstrijd daar aangaan.

Februari 2017:

De waarde van water Water is in Nederland een vanzelfsprekendheid. We draaien de kraan open en het stroomt onbeperkt. Bovendien is het van hoge kwaliteit en voor dat alles betalen we inclusief belastingen nog een € 1,- per kubieke meter. Dat is wel anders als je in Afrika in een township op het platteland woont. Er zijn geen kranen, geen waterleidingen en er is geen waterleidingbedrijf dat zorg draagt voor een water netwerk. Het schone water zit meestal diep in de grond en is daarmee onbereikbaar. Met de hand graven is geen mogelijkheid als je meer dan twintig meter onder de grond moet zijn. Er is professionele apparatuur voor nodig om het water naar boven te krijgen, maar dit is voor de lokale bevolking niet te betalen. Een waterput met alles er op en er aan kost ca. € 1.500.-   Ongeveer de helft van de Zuid-Afrikaanse bevolking leeft in die townships of op het platteland en heeft dus niet of nauwelijks toegang tot schoon drinkwater. Zij moeten soms uren lopen om water te halen. Doorgaans is dit de taak van (schoolgaande) kinderen. Een zeer tijdrovende en vermoeiende activiteit waardoor ze aan  huiswerk en sport niet toekomen en bovendien veel gezondheidsrisico’s dragen.   Door het slaan van een waterput (borehole) krijgt de gemeenschap of een school direct toegang tot water. Dit verbetert de hygiëne van de kinderen. Water is ook essentieel voor het bereiden van voedsel en het bewateren van de groentetuinen.   Refentse, de basisschool waar wij aan de slag gaan, beschikt over een waterput zoals op de foto. Hierdoor kunnen ongeveer 1000 kinderen van water worden voorzien. Net genoeg voor de school dus. Maar zo’n put moet wel van een pomp worden voorzien en een filter om het water te zuiveren. Bovendien moet hij worden onderhouden wat vaak wordt vergeten. Hierdoor heeft Refentse nu ook problemen met de watervoorziening. Ook is het al eens gebeurd dat de bevolking van de township het water illegaal aftapte van een school, waardoor de school zelf, die de waterput had betaald, in de problemen kwam. Gelukkig worden die nu opgelost.


Januari 2017:

Engels in de basisschool van Zuid Afrika:

Een van de moeilijkste taken waar de onderwijzers op de basisscholen in Zuid-Afrika voor staan is om de kinderen Engels te leren. Dat is van groot belang omdat Engels de nationale voertaal is. En als je geen Engels beheerst, is er dus ook geen kans dat je aan werk komt. Dat blijkt ook wel want bijna 50% van de mensen is werkloos.

Hoe is dat dan op school geregeld?
Het Afrikaanse onderwijssysteem kenmerkt zich onder meer door de verplichting voor leerkrachten om vanaf Grade 4 (bij ons groep 5) van de basisschool de lessen verplicht in het Engels te geven. Alle methodeboeken zijn vanaf dat moment ook in het Engels.

Problemen met Engels.
Om verschillende redenen hebben de scholen echter grote moeite om de leerlingen goed Engels te leren lezen, schrijven en spreken. De meest problematische betreft de overvolle klassen. De enorme groepsgrootte, tot wel 100 leerlingen, wordt veroorzaakt door enerzijds een gebrek aan ruimte en anderzijds een gebrek aan leerkrachten, waarvan de opleiding na beëindiging van het apartheidsbewind op een aantal plaatsen lange tijd heeft stil gelegen. Differentiatie is, ook bij goede wil, schier onmogelijk. Een ander groot probleem is dat de leerkrachten vanaf Grade 4 maar in zeer beperkte mate hun lessen in het Engels geven, ondanks de verplichting. Zelf geven ze aan over te schakelen naar de lokale moedertaal, Sepedi, omdat ze anders over de hoofden van de leerlingen heen praten. Dit lijkt gelegitimeerd door het gebrek aan ondersteuning door de ouders, die veelal laag opgeleid zijn en thuis alleen dat Sepedi spreken. Maar ook onvoldoende Engels in de eerste 3 Grades en het gebrek aan scholing voor de leerkrachten, die dat veelal zelf moeten betalen, zijn belangrijke oorzaken voor het lage niveau Engels.


Met onze projecten die we op basisschool Refentse uit gaan voeren helpen we de leerlingen o.a. op een speelse manier hun woordenschat van het Engels uit te breiden.

December 2016:

Bekijkt u ook onze facebookpagina? https://www.facebook.com/proconzuidafrika/ 

November 2016:

De grote basisschool waar wij gaan helpen heet “Refentse”. Ze ligt in het township Namakgale bij de plaats Phalaborwa. Een township is een woonplaats voor de zwarte bevolking aan de rand van de stad uit de tijd dat blanken en niet-blanken nog gescheiden van elkaar leefden. Het is een overblijfsel van het apartheidsregime dat midden jaren negentig eindige met het aantreden van Nelson Mandela als eerste Zwarte President van Zuid-Afrika. De onderkomens in de townships zijn nog ...steeds heel primitief. Vaak bestaan ze uit niet meer dan simpele huisjes met 4 muren van hout of een vorm van grove steen met golfplaten als dak. Sanitaire voorzieningen zijn er nauwelijks.

De school bestaat uit twee grote stenen gebouwen met ijzeren ramen met tralies ervoor en een golfplaten dak. In het gebouw is geen airco en naast bankjes is er slechts een krijtbord aanwezig. Voor de ruim 800 leerlingen, die daar ‘learners’ worden genoemd, zijn zes lokalen in het gebouw beschikbaar en drie noodlokalen. Buiten onder een boom staat nog een grote witte container die dienst doet als bibliotheek. Om aan het ruimtegebrek tegemoet te komen hebben vrijwilligers vorig jaar een overkapping gebouwd samen met lokale werknemers.

De school heeft nu aan ons gevraagd deze overkapping verder uit te breiden. Een mooi concreet doel om met het ‘zendingsgeld’ voor te sparen.
foto van ProCon Zuid Afrika project.

 

Oktober 2016:

In de zomer van 2017 gaan 6 collega’s van Stichting Procon vrijwilligers werk doen in Zuid Afrika.Het is een ambitieus project waarbij we een grote school van meer dan 800 leerlingen in het Township Namakgale bij het plaatsje Phalaborwa aan de rand van het Krugerpark gaan ondersteunen met verschillende activiteiten, zoals lesgeven, lezen, leerlingenzorg en creativiteit.

Door het bieden van zowel financiële, materiële als immateriële hulp krijgen kinderen meer mogelijkheden ...om voor zichzelf een betere toekomst op te bouwen. Elk kind heeft recht op gedegen onderwijs, in welke samenleving het ook woont. Onderwijs leidt tot ontwikkeling. Ontwikkeling van het kind en van de maatschappij. Onderzoek heeft aangetoond dat investering in educatie het grootste effect heeft op armoedebestrijding. De regio rond Phalaborwa is een van de armste gebieden in Zuid-Afrika en de kinderen daar kunnen alle hulp gebruiken die ze kunnen krijgen.
foto van ProCon Zuid Afrika project.